بزرگان حافظان قرآن

ابوعلی سینا: دانشمند نامی قرن پنجم ، پیش از 10 سالگی ، قرآن را حفظ کرد.

سید بن طاووس: دانشمند شیعی ، از شاگردان علامه حلی در 11 سالگی تمامی قرآن را حفظ کرد.

حافظ شیرازی: شاعر و دانشمند ایرانی ، وی تمامی قرآن را با چهارده قرائت ، از حفظ بود.

ناصر خسرو: شاعر ، حکیم ، عارف و نویسنده ،وی در 9 سالگی قرآن و بسیاری از احادیث را حفظ کرد.

رودکی: شاعر پر آوازه سده چهارم ایران ، وی که از نعمت بینایی بی بهره بود تمامی قرآن را در 8 سالگی حفظ کرد.

فرزدق: شاعر شیعی عصر بنی امیه ، وی که از اصحاب امام سجاد (ع) بود. پدرش او را در کودکی نزد امام علی (ع ) آورد و گفت: فرزندم شاعر است. امام علی (ع) فرمود: او را قرآن بیاموز که بهتر از شعر است.این سخن چنان در فرزدق اثر کردکه بر خود قیدهایی بست و سوگند خورد تا قرآن را حفظ نکند قیدها را نشکند. به این ترتیب همه قرآن را به خاطر سپرد.

سید محمد حسین طباطبایی(علم الهدی): وی در سال 1369 در شهر قم متولد شد. در 5 سالگی کل قرآن را حفظ نمود و به تدریج  ترجمه ، تفسیر ، تجوید قرآن و زبان عربی را نیز آموخت. در سال 1377 یکی از دانشکاههای انگلستان پس از گرفتن یک امتحان سخت از محمد حسین ، بالاترین مدرک دانشگاهی ، یعنی مدرک دکترا در علوم قرآنی را به وی اعطا کرد.

منبع: کتابک بشیر ، معماها و دانستنیهایی از قرآن کریم(ویژه کودکان و نوجوانان) قاسمی ، محمد حسین

/ 0 نظر / 14 بازدید